در دو بخش قبلي اين مقاله دو حوزه پیکربندي و مديريت محتوا در شيرپوينت را بررسي کرديم. در بخش سوم به نماي ظاهري و طراحي وب در شيرپوينت ميپردازيم
تجربه نشان داده که متاسفانه شيرپوينت انعطاف لازم را جهت برآورده سازي کليه نيازمندهاي اين حوزه برخوردار نيست. بعنوان نمونه چنانچه قالب صفحه اصلي پورتال شيرپوينت مورد پسند کاربران قرارنگيرد ، توسعه دهندگان، آزادي عمل لازم را جهت اعمال تغييرات نخواهند داشت. ضمن اينکه روند پشتيباني از استانداردهاي Web 2.0 در اين محصول به کندي پيش مي رود. در اين بخش شيرپوينت قرباني محدوديت هاي بسياري شده بطوريکه ساختار Master Page در شيرپوينت فاقد تگ نوع سند يا DOCTYPE مي باشد. بعنوان مثال افزودن پلاگينهايJQuery به اين قالب اغلب با مشکل مواجه مي شود. حتي اعمال تغيير در اين ساختار مي تواند مشکلات ديگري را ايجاد نمايد . ضمن اينکه صفحات شيرپوينت با ساير مرورگر همچون فايرفاکس يا کروم سازگاري چنداني ندارند . به ندرت سايتي مبتني بر SharePoint را مي توان يافت که استانداردهاي سازگاري با CSS و XHTML را رعايت کرده باشد. سفارشي سازي نزديک به 1000 قالب توکار موجود در شيرپوينت بالطبع زمان و هزينه زيادي را مي طلبد.
حتي در شيرپوينت 2010 نيز پوسته ها فاقد انعطاف لازم بوده و اعمال تغييرات تنها در محدوده رنگ ها و فونت ها ميسر است. در حاليکه امروزه در اغلب سيستم هاي مديريت محتوا، بارگذاري يک فايل فشرده شده حاوي فايلهاي پوسته جديد جهت تغيير نماي سايت کافي است، در شيرپوينت وضعيت به شکلي ديگر است. افزودن پوسته به 12 پوشه متعدد، تغيير يک فايل با ساختار XML از طريق فايل سيستم و نهايتا راه اندازي مجدد سرويس دهنده IIS و انتظار به مدت 15 ثانيه جهت راه اندازي مجدد پورتال. ظاهرا شيرپوينت در اين زمينه، چندان قاعده بازي را رعايت نکرده است.
نويسنده: مهندس آرش رامز
با این که با کلیات اين مقاله موافقم و از شیرپوینت لطمات زیادی خورده ام اما فکر میکنم این مقاله هم زیادی مته به خشخاش گذاشته!